2025 டிசம்பர் மாதத்தில் பங்களாதேஷின் பல பகுதிகளில் இந்து ஆண்கள் மீது நடைபெற்ற கொ*லைகள், தனித்தனியான குற்றச் சம்பவங்களாக அல்லாமல், நீண்டகாலமாக இந்து சிறுபான்மை எதிர்கொண்டு வரும் துன்புறுத்தல்களின் தொடர்ச்சியாக பார்க்கப்படுகின்றன. ஒரு மாதத்திற்குள் குறைந்தது 12 இந்துக்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். இவர்களில் பலர் கூட்ட வ*ன்முறை மற்றும் நீதிமன்றத்திற்கு வெளியான தண்டனைகளின் மூலம் உயிரிழந்துள்ளனர். அரசியல் அமைதியின்மை, மத அடிப்படைவாதம் மற்றும் நிறுவனங்களின் செயலிழப்பு ஒன்றோடொன்று இணையும் சூழலில் சிறுபான்மையினர் எவ்வளவு எளிதில் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை இந்தச் சம்பவங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
உயிரிழந்தவர்களில் டிபு சந்திர தாஸ், அம்ரித் மொண்டல் (சம்ராட் என்றும் அறியப்படுகிறார்), திலிப் போர்மோன், பிரான்தோஷ் கர்மோகர், உத்பல் சர்கார், ஜோகேஷ் சந்திர ராய், சுபோர்ணா ராய், ஷான்தோ தாஸ், ரிப்பன் குமார் சர்கார், பிரதாப் சந்திர, ஸ்வாதீன் சந்திர மற்றும் பலாஷ் சந்திர ஆகியோர் அடங்குவர். ஒவ்வொரு மரணத்தையும் தனிப்பட்ட குற்றச் சம்பவமாக விளக்க முயற்சிகள் நடந்தாலும், மொத்தச் சம்பவங்களை ஒருங்கிணைத்து பார்க்கும்போது, இது தற்செயலான நிகழ்வுகள் அல்ல; மாறாக ஒரு அமைப்புசார் அரசியல் பாதுகாப்பு குறைபாடு என்பதை காட்டுகிறது.
2025 டிசம்பரில் பங்களாதேஷில் குறைந்தது 12 இந்துக்கள் கொ*ல்லப்பட்டுள்ளனர். பெரும்பாலானவர்கள் கூட்ட வன்முறைக்கு இலக்கானவர்கள். அரசியல் குழப்பம் மற்றும் மத தீ*விரவாத சூழலில் இந்து சிறுபான்மை மீதான தாக்குதல்கள் அதிகரித்துள்ளன. அவதூறு குற்றச்சாட்டுகள் அல்லது பிற குற்றச்சாட்டுகள் அடிப்படையாக வைத்து, சட்ட நடைமுறைகளை புறக்கணித்து கூட்டமே தண்டனை வழங்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது. அதிகாரப்பூர்வ பதில்கள் சிறுபான்மையினருக்கு போதிய பாதுகாப்பை வழங்கவில்லை என்பதே பரவலான கருத்தாக உள்ளது.
பங்களாதேஷில் இந்துக்கள் மீதான துன்புறுத்தல்கள், அந்நாட்டின் சமூக-அரசியல் அமைப்பில் வேரூன்றியுள்ள தீ*விரவாத மனப்போக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்தியா எதிர்ப்பு பேச்சுகள் மற்றும் மதவெறி மனநிலைகள், சிறுபான்மையினர் வாழும் சூழலை பாதித்துள்ளன. இந்துக்கள் மீதான பகைமை, தீ*விரவாதமாக அல்லாமல் ‘சிந்தனையியல் எதிர்ப்பு’ என வடிவமைக்கப்படும் சூழல் உருவாகி வருகிறது. இதனால் அரசியல் இயக்கமும் சமூக அச்சுறுத்தலும் இடையே உள்ள வரம்பு மங்கிவருகிறது.
மாற்றம், சீர்திருத்தம், மாணவர் இயக்கம் போன்ற பெயர்களில் முன்வைக்கப்படும் கருத்துகள் பல நேரங்களில் தீ*விரவாத நோக்கங்களுக்கு மறைவாக பயன்படுத்தப்படுவதாக குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன.
இந்தியாவின் சர்வதேச வளர்ச்சியை எதிர்த்து தன்னை நிலைநிறுத்தும் அரசியல் நிலைப்பாடுகளின் பக்க விளைவாக, உள்நாட்டு சிறுபான்மையினர் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்ற விமர்சனமும் எழுகிறது.
டிசம்பர் மாத கொ*லைகளில் பல, மத அவமதிப்பு குற்றச்சாட்டுகளைத் தொடர்ந்து நிகழ்ந்துள்ளன. ஆதாரம் இல்லாமல் அல்லது முறையான விசாரணை இன்றி எழும் இத்தகைய குற்றச்சாட்டுகள், கூட்டத்தைத் தூண்டி கடுமையான வன்முறைக்கு வழிவகுக்கின்றன. சிலருக்கு மிரட்டல், வசூல் அல்லது பிற குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டாலும், சட்ட நடைமுறைக்கு பதிலாக கூட்டமே தண்டனை வழங்கும் நிலை மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்துள்ளது.
மய்மென்சிங் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த இந்து ஆடைத் தொழிலாளி டிபு சந்திர தாஸ் சம்பவம் இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. பணியிட நிகழ்ச்சியில் இஸ்லாமை அவமதித்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட அவர், கூட்டத்தினரால் தாக்கப்பட்டு, மரத்தில் கட்டப்பட்டு, தூக்கிலிட்டு பின்னர் தீவைக்கப்பட்டார். பின்னர் விசாரணையில் நேரடி ஆதாரம் எதுவும் இல்லை என கூறப்பட்டது. இது, ஆதாரமற்ற குற்றச்சாட்டுகள் எவ்வளவு எளிதில் மரண தண்டனையாக மாறுகின்றன என்பதை காட்டுகிறது.
அதேபோல், ராஜ்பாரி மாவட்டத்தில் அம்ரித் மொண்டல் தாக்கி கொ*ல்லப்பட்டார். அவரது குற்றப் பின்னணியை முன்வைத்து அதிகாரிகள் சம்பவத்தை மத சார்ந்ததாக அல்ல என்று விளக்க முயன்றனர். எனினும், கைது மற்றும் நீதிமன்ற விசாரணைக்கு பதிலாக கூட்டத் தாக்குதலில் உயிரிழந்தது, சிறுபான்மை சமூகத்தில் சட்டப் பாதுகாப்பு பற்றிய நம்பிக்கையை மேலும் குறைத்துள்ளது.
இந்தக் கொ*லைகள், நாட்டின் பல மாவட்டங்களில் பரவியிருந்த போராட்டங்கள் மற்றும் அரசியல் நிலையற்ற சூழலில் நடைபெற்றன. இத்தகைய காலங்களில், இந்து சமூகமே அதிகளவில் இலக்காக மாறுகிறது என்ற குற்றச்சாட்டும் முன்வைக்கப்படுகிறது.
மதம் அரசியல் கருவியாக பயன்படுத்தப்படும் நிலை அதிகரித்துள்ளது. சில தீவிர அமைப்புகள் மற்றும் மாணவர் அமைப்புகள் மத தேசியவாதத்தை முன்வைத்து ஆதரவை திரட்டுகின்றன. ஆட்சித் திட்டங்களுக்குப் பதிலாக அடையாள அரசியலை முன்வைக்கும் சூழலில், இந்துக்கள் எளிதில் இலக்காக மாறுகின்றனர்.
மொஹம்மது யூனுஸ் தலைமையிலான இடைக்கால அரசு இந்தக் கொ*லைகளை கண்டித்து, கூட்டநீதிக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளது. சில சம்பவங்களில் கைது நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. ஆனால், சிறுபான்மையினருக்கு பாதுகாப்பு உணர்வு ஏற்படுவது சம்பவத்திற்குப் பிந்தைய கண்டனங்களால் அல்ல; முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான பொறுப்பேற்பு மூலம் மட்டுமே.
பங்களாதேஷில் இந்துக்கள் மீதான துன்புறுத்தல்கள் ஒருமுறை நிகழ்ந்து மறையும் நிகழ்வுகள் அல்ல; மீண்டும் மீண்டும் எழும் குற்றச்சாட்டுகள், மீண்டும் மீண்டும் கூடி வரும் கூட்டங்கள், மீண்டும் மீண்டும் நிகழும் உயிரிழப்புகள் – இவை அனைத்தும் ஒரு அமைப்புசார் அரசியல் ரீதியான பிரச்சனையை சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
மத அல்லது குற்றச்சாட்டுகள் எதுவாக இருந்தாலும், அவை சட்டப்படி விசாரிக்கப்பட வேண்டும். அரசியல் சூழ்நிலைகளைக் கடந்து சிறுபான்மையினருக்கு சமமான பாதுகாப்பு வழங்கப்படாத வரை, பங்களாதேஷில் இந்துக்கள் எதிர்கொள்ளும் துன்புறுத்தல்கள் தொடரும் என்ற அச்சம் நீடிக்கிறது.
